Na czym polega terapia hiperbaryczna?

Tlenowa terapia hiperbaryczna jest jedną z najbardziej efektywnych metod dostarczania tlenu do wszystkich komórek ciała. Wykorzystanie ciśnienia wyższego niż atmosferyczne pozbawia tlen fizjologicznych barier przenikania przez tkanki. Oznacza to, że tlen może przenikać tam, gdzie w normalnej sytuacji nie ma szans się przedostać – czyli do obszarów źle ukrwionych, np. ran czy ognisk udarowych. Gazy znajdujące się pod zwiększonym ciśnieniem (hiperbarycznym) mogą szybciej dyfundować do płynów i gromadzić się w zwiększonych stężeniach. Ekspozycja pacjenta na 100% tlen znajdujący się pod zwiększonym ciśnieniem w szczelnym pomieszczeniu, jakim jest komora hiperbaryczna, skutecznie wysyca tkanki tlenem. Tlen przenika nie tylko do czerwonych krwinek – jego stężenie zwiększa się także w osoczu, układzie limfatycznym i płynie mózgowo-rdzeniowym. Terapia hiperbaryczna ośmiokrotnie zwiększa liczbę komórek macierzystych krążących
w organizmie pacjenta. Komórki macierzyste, które znajdują się w szpiku kostnym posiadają zdolność przemieszczania się do każdej uszkodzonej komórki, powodując jej całkowite wyleczenie.
W czasie gdy pacjent przebywa w komorze, odpoczywając lub czytając gazetę, jego ciało odnosi korzyści, jakie nie mogą być osiągnięte przez żaden inny rodzaj terapii.

Terapia hiperbaryczna sprzyja fizjologicznym procesom w organizmie, usprawniając gojenie i regenerację tkanek. W wyniku zabiegu wszystkie płyny i komórki organizmu zostają przesycone tlenem. Terapia ta ma działanie detoksykacyjne i biostymulacyjne, pozwala zwiększyć ciśnienie parcjalne w tkankach, zaburzyć metabolizm komórkowy bakterii i zmniejszyć produkcję toksyn bakteryjnych. Poza tym terapia pozwala na zwiększenie przepływu krwi w tkankach niedotlenionych, dzięki czemu może być idealnym rozwiązaniem dla osób z obrzękami lub trudno gojącymi się ranami. Działanie stymulujące układ immunologiczny pozwala także na wspomaganie leczenia wielu chorób cywilizacyjnych działając przeciwzapalnie. Terapia może mieć ogromny wpływ na również spowolnienie procesów starzenia się komórek. Zalecana jest także w chorobach układu nerwowego, chorobach skóry, chorobach reumatycznych, syndromach przewlekłego zmęczenia oraz dla wszystkich osób, które pragną dłużej zachować zdrowie, dobrą kondycję i młody wygląd. Możliwość wykorzystania powietrza pod zwiększonym ciśnieniem znacznie skraca czas rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych, stomatologicznych czy z zakresu medycyny estetycznej (np. zabiegi laserowe). W niektórych sytuacjach hiperbaria tlenowa może uratować życie.

Bezwzględnymi wskazaniami do terapii hiperbarycznej są: choroba dekompresyjna, zator gazowy oraz zatrucie tlenkiem węgla/cyjankami. Lista pozostałych wskazań jest bardzo obszerna, należą do nich m.in.:

• Spowalnianie procesów starzenia się skóry (zwiotczenia, przebarwienia) i narządów wewnętrznych
• Profilaktyka chorób przewlekłych -Wspomaganie leczenia nadwagi i otyłości
• Wspomaganie leczenia niepłodności -Wspomaganie procesu leczenia po zabiegach medycyny estetycznej
• Przyspieszenie procesów rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych
• Problemy z wchłanianiem pokarmu – zaburzenia przewodu pokarmowego
• Choroby przewlekłe skóry (łuszczyca, pokrzywka, wysypka, rumień, AZS, trądzik) -Choroby związane z niedotlenieniem tkanek
• Leczenie obrzęków
• Leczenie trudno gojących się ran
• Anemia
• Migreny, depresje
• Grzybice
• Zaburzenia potencji
• Przewlekłe zmęczenie
• Choroby układu krążenia (miażdżyca, nadciśnienie)
• Choroby układu nerwowego (ADHD, Autyzm, Ch. Alzheimer, Ch. Parkinsona)
• Choroby z autoagresji i inne przewlekłe choroby zapalne

Istnieje kilka przeciwwskazań do tlenowej terapii hiperbarycznej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest historia nieleczonej odmy opłucnowej i leczenia bleomycyną, cisplatyną, disulfiranami, doksorubicyną i madenidem. W przypadku stosowania któregoś z tych leków, hiperbarię należy odłożyć na jakiś czas po zaprzestaniu leczenia.

Względne przeciwwskazania do tlenowej terapii hiperbarycznej to astma, klaustrofobia, wrodzona sferocytoza, przewlekła obturacyjna choroba płuc, dysfunkcje trąbki Eustachiusza, wysoka gorączka, ciąża, krwotok i obrzęk płuc, urazy ciśnieniowe zatok i uszu, zaćma, wytrzeszcz, ostre infekcje wirusowe, wszczepiony rozrusznik serca.

Komora hiperbaryczna jest określana przez lekarzy jako sprzęt z najwyższej półki medycznej. Poprzez wprowadzenie tlenu – najbardziej niezbędnego „życiodajnego paliwa” do uśpionych komórek, staje się jednym z najważniejszych i najefektywniej działających zabiegów przywracających ludzkie życie. Jej wszechstronność i skuteczność sprawia, że jest ona niezwykle wartościową metodą leczenia znacznej ilości chorób cywilizacyjnych i przewlekłych.

Przez cały czas trwania zabiegu w pomieszczeniu przebywa wraz z pacjentem ratownik medyczny, który utrzymuje stały kontakt wzrokowy i dźwiękowy z pacjentem, obsługuje znajdujący się na zewnątrz komory panel kontrolny oraz nadzoruje prawidłowy przebieg zabiegu.

Czynnikiem warunkującym rozpoczęcie terapii hiperbarycznej jest konsultacja internistyczna. Zabiegi w komorze hiperbarycznej, aby przyniosły oczekiwane efekty muszą być wykonywane systematycznie. Wysokość zastosowanego ciśnienia powietrza lub tlenu, czas terapii oraz ilość zabiegów dostosowuje się indywidualnie. Nie należy jednak przekraczać zalecanych dawek, bo tlen hiperbaryczny to lek.

• Zabiegi w komorze hiperbarycznej odbywają się codziennie, od godziny 8:00 do 21:00.
• Pacjent korzystający z terapii musi przynieś ze sobą bawełnianą bieliznę, dres lub piżamę.
• Pacjent przed wejściem do komory będzie proszony o zdjęcie biżuterii oraz o pozostawienie wszelkich rzeczy osobistych na zewnątrz komory.
• Podczas zabiegu można czytać gazetę lub książkę.