Niska odporność – zachwiana niewrażliwość organizmu na działanie drobnoustrojów chorobotwórczych lub ich toksyn.
Istnieje:
- odporność wrodzona (cecha dziedziczna, skierowana przeciwko wszelkim zakażeniom), zależna od stanu skóry i błon śluzowych, które są barierami chroniącymi organizm przed wtargnięciem zarazków, zależna od działania odruchów obronnych (kaszel, kichanie), od bakteriobójczego działania wydzielin (ślina, łzy, sok żołądkowy) i płynów ustrojowych oraz od zdolności reagowania odczynem zapalnym na czynniki drażniące, a przede wszystkim od zdolności do fagocytozy;
- odporność nabyta jest swoistą pod względem immunologicznym (chroni przed określonymi zakażeniami); może być naturalna – po przebyciu choroby, lub sztuczna – po szczepieniu ochronnym (np. przeciw ospie);
- odporność nabyta bierna może być także naturalna (wskutek przechodzenia przeciwciał matki do płodu lub przechodzenia przeciwciał z siary i mleka matki noworodka) lub sztuczna (po wstrzyknięciu surowicy odpornościowej, np. przeciwtężcowej). (E.I.)
Układ odpornościowy – zwany również układem immunologicznym, nadaje kręgowcom zdolność odróżnienia własnych składników ustroju (ang. self) od obcych (ang. non-self) i odpowiedzi immunologicznej, dzięki której zwalcza zakażenia wywołane przez wirusy, bakterie i pierwotniaki, odrzuca obce przeszczepy tkankowe, a także przeciwstawia się rozwijającym się w organizmie nowotworom. Sprawnie funkcjonujący układ odpornościowy wychodzi na ogół zwycięsko z tej walki, ale w przypadku nowotworów ponosi zwykle porażkę.
Wielokomórkowe organizmy posiadają złożony układ immunologiczny pozwalający na walkę z patogenami. Składniki układu limfatycznego są również odpowiedzialne za wchłanianie płynów zewnątrzkomórkowych do krwi, jak i za produkcję białych ciałek krwi. (wiki)