Zespół przewlekłego zmęczenia – Amerykańskie badania Narodowego Instytutu Zdrowia przeprowadzone w latach osiemdziesiątych, potwierdzają opinię o alergicznym podłożu tego zespołu. Mniej więcej trzy czwarte badanych pacjentów z zespołem przewlekłego zmęczenia cierpiało z powodu różnych form alergii wziewnej, pokarmowej lub lekowej. (D.M. str 124)
Zespół przewlekłego zmęczenia (CFS) jest schorzeniem o wielu objawach. Według Międzynarodowej Organizacji Zdrowia (WHO) jest to choroba osłabienia i zmęczenia.
W Wielkiej Brytanii mówi się o występowaniu CFS z częstotliwością 1:1000 w całym społeczeństwie. CFS może dotknąć zarówno osoby młode jak i w wieku podeszłym. Najczęściej występuje w grupie wiekowej od 20 do 40 lat (częściej u kobiet niż u mężczyzn). Nauczyciele oraz osoby zatrudnione w służbie zdrowia są bardziej narażone na wystąpienie choroby.
Jak rozpoznać CFS?
- osłabienie pamięci i zaburzenia koncentracji
- bóle gardła
- tkliwe węzły chłonne szyjne lub pachwowe
- bóle mięśniowe
- rozsiane bóle stawowe
- bóle głowy występujące po raz pierwszy
- sen nie dający uczucia wypoczynku
- znużenie i uczucie przeciążenia
Osoby z CFS często skarżą się także na kołatania serca, zespół jelita wrażliwego, są nadwrażliwi na homotoksyny (alkohol, leki konwencjonalne, zanieczyszczenie środowiska). W okresie poprzedzającym wystąpienie choroby cierpią z powodu alergii i częstych infekcji (często stosowane są antybiotyki, leki antyhistaminowe, antyastmatyczne). Pojawiają się bóle stawów, obrzęki, zaburzenia miesiączkowania i termoregulacji.
Jak dochodzi do CFS?
Geneza CFS jest wieloczynnikowa. Coraz więcej badań wskazuje na stan pobudzenia układu immunologicznego. Układ immunologiczny stale pracuje na “wysokich obrotach”, a organizm bezskutecznie próbuje uwolnić się od toksyn. Wątroba nie radzi sobie z usuwaniem dużych ilości substancji szkodliwych, więc są one uwalniane do krwioobiegu. A stąd do tkanki łącznej i tłuszczowej.