Słowniczek

Anemia (niedokrwistość)

Anemię diagnozuje się na podstawie badań krwi dostarczających informacji o poziomie czerwonych krwinek i hemoglobiny. Skuteczne leczenie wymaga określenia przyczyn schorzenia, ustala się je na podstawie analizy karty chorobowej, wywiadu z pacjentem i innych badań krwi.

Leczenie jest zależne od rodzaju anemii, jeśli jest ona wynikiem innego schorzenia, należy skupić się na wyleczeniu choroby podstawowej. Konieczne jest wyleczenie źródła krwawienia, gdy ono stanowi powód niedokrwistości (usunięcie polipa jelita grubego, leczenie choroby wrzodowej). Terapeutyczne przedsięwzięcia obejmują także modyfikację diety, suplementację składników odżywczych i witamin. Stosowane są preparaty zawierające żelazo.

Nasz ośrodek, stosując sprawdzoną, naturalną metodę terapii pomógł wielu osobom podnieść znaczaco poziom hemoglobiny już w ciągu 3 miesięcy.

Przyczyny

Niedokrwistość pokrwotoczna, jak sama nazwa wskazuje, spowodowana jest utratą krwi. Wśród przyczyn różnorodnych typów niedokrwistości znajdują się: deficyt witamin (szczególnie B12 i kwasu foliowego) i żelaza, uwarunkowania genetyczne, uboczne efekty działania leków, przebyte choroby i urazy, przewlekłe stany zapalne jelit.

Ze statystyk wynika, że największe prawdopodobieństwo wystąpienia niedokrwistości występuje u osób, które chorują na: przewlekłą niewydolność nerek, cukrzycę, chorobę nowotworową, choroby serca, artretyzm, chorobę zapalną jelit, są zakażone wirusem HIV.

Niedokrwistość nierzadko towarzyszy chorobom nowotworowym – guzom litym oraz nowotworom układu krwiotwórczego. U chorych na raka często występuje także skrócenie czasu życia erytrocytów, niedobór czynników krwiotwórczych, rozwojowi anemii sprzyja ponadto chemioterapia i radioterapia.

Objawy

Główne objawy niedokrwistości to: bladość skóry, bladość spojówek oka, zmniejszona sprawność ruchowa, zadyszka po wysiłku, senność, apatia, szum w uszach, mroczki, płytki oddech, kłopoty z koncentracją i pamięcią, omdlenia, stany podgorączkowe, bóle w okolicy serca, uczucie zimna, depresja. Objawy charakterystyczne dla anemii spowodowanej niedoborem żelaza to: łamliwość włosów i paznokci, zmiany na błonie śluzowej języka, gardła, zajady, wysuszenie skóry.

Profilaktyka

Niedokrwistość spowodowana niedoborem żelaza stanowi 80% chorób tego rodzaju, nierzadko anemia pojawia się w wyniku stosowania niewłaściwej diety. Doskonałym źródłem żelaza dobrze przyswajalnego przez nasz organizm są chude mięso i wędliny, a także wątroba. Wchłanianie żelaza zwiększa witamina C, duża jej ilość znajdziemy w: papryce, natce pietruszki, brokułach, pomidorach, truskawkach, cytrusach, czarnej porzeczce. Produkty o średniej zawartości żelaza to: drób, mięso, kasze, warzywa, o dużej zawartości zaś: podroby, warzywa strączkowe. Należy jednak pamietać, że jeżeli jesteśmy uczuleni na te produkty, ich zwiększone spożywanie może przynieść więcej szkody niż pożytku.

Niedokrwistość, potocznie nazywana anemią (łac. anaemia) to zespół objawów chorobowych, który polega na stwierdzeniu niższych od normy wartości hemoglobiny i erytrocytów i ich następstw. Jest to określenie stanu, w którym albo za mało jest krwinek czerwonych w łożysku naczyniowym, albo te krwinki są zbyt słabo wysycone żelazem. (…) Przyczyny wymagające interwencji chirurgicznej oraz owrzodzenia krwawiące żołądka, nowotwory i polipy znajdują się poza zainteresowaniem alergologa. U dzieci najczęstszą przyczyną anemii jest ukryte krwawienie i mikrokrwawienie spowodowane nietolerancją białek mleka. U dzieci z anemią stwierdzono obecność przeciwciał przeciwko białkom mleka. Podawanie żelaza nie przyniosło spodziewanych efektów, natomiast poprawę obserwowano po eliminacji mleka lub innych alergenów.

Niebagatelną rolę odgrywają pasożyty żyjące w jelitach, zwłaszcza glista ludzka. (…) Anemia może być rezultatem złych zwyczajów żywieniowych. (D.M. str 159)

Biorąc pod uwagę najczęściej używany parametr, czyli stężenie hemoglobiny, niedokrwistość (anemię) rozpoznaje się przy wartości tego stężenia poniżej 13,5 g/dl (gram na decylitr) u mężczyzn i poniżej 12,0 g/dl u kobiet.
Erytrocyt, czyli krwinka czerwona: głównym zadaniem erytrocytów jest przenoszenie tlenu i dwutlenku węgla, co jest możliwe dzięki obecności w nim czerwonego barwnika hemoglobiny.

Zdrowy młody mężczyzna ma około 5,4 mln/mm3 erytrocytów w krwi obwodowej, kobieta około 4,5 mln/mm3. O niedokrwistości mówi się przy liczbie mniejszej niż 4,3 mln/mm3 dla mężczyzn i 3,9 mln/mm3 dla kobiet.
Hemoglobina: czerwony barwnik krwi zawarty w erytrocytach; dzięki atomom żelaza zawartym w hemoglobinie ma ona zdolność do nietrwałego wiązania tlenu. Do budowy hemoglobiny niezbędne jest żelazo.
Hematokryt: stosunek objętości krwinek czerwonych do objętości pełnej krwi. Krew oprócz erytrocytów zawiera też inne komórki (płytki krwi – odpowiedzialne za krzepniecie; krwinki białe – odpowiedzialne za odporność) oraz osocze. Osocze składa się przede wszystkim z wody, transportuje elektrolity, białka, składniki odżywcze, produkty przemiany materii, ma zdolność krzepnięcia. Prawidłowy hematokryt wynosi dla kobiet 37 – 47% a dla mężczyzn 42 – 52%.

U dzieci obowiązują inne normy, zależne od wieku dziecka.

Rodzaje niedokrwistości: Podział niedokrwistości jest dosyć złożony. Podział może uwzględniać wielkość erytrocytu. Wyróżnia się więc niedokrwistości:

  • normoblastyczne (krwinki prawidłowe),
  • megaloblastyczne (zbyt duże)
  • mikrocytarne (krwinki małe).

W podziale tym wykorzystuje się parametr MCV, czyli średnią objętość krwinki.

Kolejny podział uwzględnia średnią zawartość hemoglobiny w krwince (MCH). Wyróżnia się niedokrwistości :

  • niedobarwliwe hipochromiczne (niskie MCH, np. niedokrwistości z niedoboru żelaza),
  • niedokrwistości normochromiczne (prawidłowe MCH, np. niedokrwistości hemolityczne)
  • i niedokrwistości nadbarwliwe hiperchromiczne (wysokie MCH, np. niedokrwistości z niedoboru witaminy B12 i kwasu foliowego).

Prostszy i bardziej przejrzysty jest poniższy podział:

  1. Niedokrwistości spowodowane utratą krwi (organizm traci erytrocyty). Są to niedokrwistości pokrwotoczne.
  2. Niedokrwistości będące wynikiem upośledzonego wytwarzania erytrocytów (np. w chorobach szpiku, ale też przy braku niezbędnych do tworzenia erytrocytów substancji takich jak żelazo, witamina B12 czy też kwas foliowy). Są to niedokrwistości niedoborowe oraz aplastyczne.
  3. Niedokrwistości związane ze skróconym czasem życia erytrocytów (przy zwiększonym niszczeniu erytrocytów przez organizm – np. nieprawidłowych erytrocytów). Są to niedokrwistości hemolityczne (hemoliza – rozpad krwinek).

Objawy:

Objawy wspólne dla wielu anemii: bladość skóry i błon śluzowych, uczucie osłabienia, duszność po wysiłku, bóle głowy, szmer skurczowy nad sercem.

Objawy typowe dla anemii z niedoboru żelaza: łamliwość włosów i paznokci, zmiany na błonie śluzowej języka, gardła, zajady w kącikach ust, wysuszenie skóry.