Choroba Crohna
Choroba Crohna łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, ang. Crohn disease – zapalna choroba jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD).
Opisana została po raz pierwszy przez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego. Stąd też znana jest powszechnie w innych krajach jako choroba Crohna. Jest to przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, lecz najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego oraz początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane także jako ileitis terminalis. (wiki)
W klinice Gastroenterologii Uniwersytetu w Cambridge (Anglia) leczono grupę 77 pacjentów z chorobą Crohna, w wieku od szesnastu do sześć dziesięciu pięciu lat. U większości (64) uzyskano trwałą poprawę zdrowia po usunięciu z ich diety szkodliwych pokarmów. Ustępowały również towarzyszące pozajelitowe objawy choroby Crohna, takie jak zapalenie stawów, zapalenie naczyniówki oka i afty w jamie ustnej. Poprawiły sie także patologiczne zapisy OB oraz obraz radiologiczny jelit. U pacjentów, którzy woleli zażywać stale kortykosteoroidy niż stosować dietę, nastąpiło pogorszenie. (D.M. str 154)
