Witamina ze słońca | VIMED

Witamina ze słońca

W okresie zimowym jesteśmy szczególnie narażeni na brak witaminy D w organizmie, dlatego też wraz z nadejściem cieplejszej pory roku powinniśmy szczególnie zadbać o odpowiedni jej poziom w organizmie. Witaminę D możemy dostarczyć organizmowi poprzez pożywienie – niewielkie jej ilości zawierają ryby, grzyby oraz ciemnozielone warzywa liściaste.

Naturalnym źródłem witaminy D jest też promieniowanie słoneczne, które przekształca prekursor witaminy D w jej aktywną postać. Warto zatem wiosną korzystać ze słońca (pamiętając przy tym o filtrach UV).

Nie od dziś wiadomo, że witamina D jest niezbędna do właściwego przebiegu procesu wapnienia układu kostnego, warunkuje prawidłową mineralizację kości, poprzez odpowiednią gospodarkę wapniem i fosforem w organizmie, a także jest odpowiedzialna za przekazywanie bodźców nerwowych do mięśni. Najnowsze badania wykazały jednak, że ma ona znacznie większą rolę do odegrania w organizmie człowieka.
[clearboth]

Wiadomo już, że witamina D:

  • ma wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego – pobudza go do walki z bakteriami i wirusami;
  • redukuje ryzyko rozwoju stwardnienia rozsianego;
  • jest niezbędna do prawidłowego rozwoju układu nerwowego;
  • pomaga utrzymać prawidłową masę ciała;
  • przyśpiesza powrót do zdrowia pacjentów z gruźlicą, w trakcie kuracji antybiotykowej;
  • zmniejsza częstotliwość i przebieg objawów astmy;
  • zmniejsza ryzyko zachorowania na reumatoidalne zapalenie stawów u kobiet;
  • zapobiega nowotworom – u osób z aktywną chorobą nowotworową stwierdzono jej niedobór;
  • chroni przed promieniowaniem;
  • zapobiega nadciśnieniu poprzez ograniczanie działania niektórych enzymów odpowiedzialnych za wzrost ciśnienia krwi;
  • chroni przed chorobami układu krążenia i cukrzycą.

Niedobory witaminy D

Według Międzynarodowej Fundacji Osteoporozy, zapotrzebowanie na witaminę D dla ludzi starszych wynosi 800–1000 IU, dla dzieci 400–1000 IU, a dla młodzieży i dorosłych – około 2000 IU. Tymczasem niedobór tej witaminy jest bardzo powszechny. Szacuje się, że dotyczy on około 80% osób we wszystkich grupach wiekowych. Na jej brak są szczególnie narażone osoby chorujące na mukowiscydozę, chorobę Leśniowskiego-Crohna, celiakię.

Skutki braku tej witaminy w organizmie mogą być bardzo groźne.

  • Niedobór witaminy D u niemowląt powoduje deformację kości, krzywicę, hamuje wzrost; sprawia, że dzieci później ząbkują i stawiają pierwsze kroki. Ponadto zwiększa ich podatność na infekcje.
  • U dorosłych powoduje depresję i zespół przewlekłego zmęczenia, osteomalację i osteoporozę.