Łuszczyca – problem na skórze, przyczyna w jelitach

Szukanie przyczyn łuszczycy na skórze można porównać do spoglądania na wierzchołek góry lodowej, ponieważ zlikwidowanie widocznego na powierzchni fragmentu, nigdy nie usunie całej góry. Dlaczego tak jest? Góra będzie istniała tak długo jak jej korpus ukryty pod powierzchnią wody. Podobnie jest w przypadku problemów dermatologicznych. Widoczne na powierzchni skóry zmiany są spowodowane stanem zapalnym wewnątrz organizmu. Wszelkie terapie działające objawowo przynoszą pacjentowi tylko chwilową ulgę, gdyż wcześniej czy później problem powróci. Dlatego jedynym skutecznym rozwiązaniem jest leczenie przyczynowe. Obecnie uważa się, że łuszczyca należy do kręgu schorzeń autoimmunologicznych, natomiast nowoczesna medycyna żywieniowa, za przyczynę tego typu schorzeń uważa tzw. zespół przeciekającego jelita (leaky gut syndrome) i związany z nim przewlekły stan zapalny. Założeniem medycyny żywieniowej w tej kwestii jest to, że możemy zwalczać ten stan odpowiednią dietą.

Według doktora Alana Dattnera, znanego nowojorskiego dermatologa, większość schorzeń skóry jest spowodowanych stanem zapalnym wewnątrz organizmu. Na podstawie swoich badań twierdzi on, że czynnikami wywołującymi pobudzenie układu odpornościowego są bakterie, wirusy, cząsteczki pokarmowe, zmodyfikowane lub zdegenerowane molekuły, leki i toksyny. Czynniki te przedostają się do wnętrza ustroju poprzez rozluźnioną barierę jelita cienkiego. W wyniku tego „przecieku”, podrażniony układ odpornościowy zaczyna wysyłać błędne sygnały skierowane przeciwko komórkom własnego organizmu.

Nieszczelność jelitowa może być spowodowana:

  • przerostem drożdżaków z rodziny Candida w jelicie, zaburzeniem mikroflory jelitowej
  • stosowaniem leków przeciwzapalnych
  • częstym spożyciem alkoholu
  • słabym systemem trawiennym
  • niskim poziomem kwasu solnego w żołądku
  • niedoborem składników odżywczych w diecie
  • spożyciem niektórych grup produktów powodujących nietolerancją pokarmową
  • czynnikami emocjonalnymi i psychologicznymi

 Właściwe leczenie dietetyczne chorób skóry ma na celu przede wszystkim   złagodzenie reakcji alergiczno-immunologicznej, poprzez stabilizację komórek tucznych błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz zahamowanie produkcji cytokin prozapalnych, co skutkuje widocznym złagodzeniem objawów. Jest to możliwe dzięki wprowadzeniu diety eliminacyjno- rotacyjnej. Postępowanie to powinno być poprzedzone wykonaniem testów diagnostycznych, w celu identyfikacji produktów wywołujących nietolerancję pokarmową. Najbardziej miarodajne i zarazem kompleksowe są tak zwane testy cytotoksyczne, polegające na badaniu reakcji układu białokrwinkowego na kontakt z danym alergenem. Wdrożenie diety eliminacyjnej polega na tym, że wyłączony z jadłospisu uczulający pokarm  zastępuje się  innym składnikiem odżywczym, równoważnym pod względem jakościowym i ilościowym, aby zabezpieczyć pacjenta przed powstaniem niedoborów pokarmowych. Istnieje  duże ryzyko zaburzeń stanu odżywienia w czasie stosowania diety eliminacyjnej, dlatego jadłospis powinien dostarczać zwiększone ilości składników odżywczych, aby wspomóc proces regeneracji i przyspieszyć powrót do zdrowia. Właściwa dieta powinna też doprowadzić do przywrócenia równowagi-kwasowo zasadowej w organizmie, a także przeciwdziałać przerostowi drożdżaków z rodziny Candida Albicans.

Do produktów o działaniu terapeutycznym w leczeniu łuszczycy należą:

  • owoce jagodowe (truskawki, maliny, jeżyny, jagody, borówki amerykańskie, porzeczki, aronia). Stanowią one źródło przeciwutleniaczy, witamin, minerałów i flawonoidów, a dzięki zawartości kwasu elagowego mają działanie przeciwzapalne. Ich aktywność antyoksydacyjna jest 4-krotnie wyższa od czerwonego wina czy zielonej herbaty, uznawanych powszechnie za jedne z najlepszych źródeł antyoksydantów. Oprócz tego, dzięki wysokiej zawartości witaminy C owoce jagodowe, takie jak truskawki pomagają przywrócić zdrowy wygląd skóry – kwas askorbinowy wygładza ją i wspiera produkcję kolagenu.

  • warzywa kapustne (brokuł, kalafior, brukselka, kapusta zwykła, kapusta rzymska, kapusta czerwona, jarmuż), wzmacniają odporność, działają przeciwzapalnie, a dzięki obecności siarki przeciwbakteryjnie. Ponadto, bardzo korzystnie wpływają na regenerację jelit. Sok z kapusty natomiast jest stosowany w leczeniu zmian skórnych takich jak trądzik, egzema i właśnie łuszczyca.

  • zielone liściaste warzywa (jarmuż, szpinak, sałaty, roszponka, rukola, endywia) będące źródłem kwasu foliowego i witaminy K wykazują działanie przeciwzapalne.

  • warzywa cebulowe (cebula, por, czosnek) dzięki związkom takim jak allicyna mają działanie przeciwbakteryjne, dlatego stosowane są jako naturalny antybiotyk. Wspierają one także naturalną odporność organizmu oraz przyspieszają gojenie zmian skórnych.

  • pieczarki – jeszcze niedawno uważane za bezwartościowe, obecnie uznawane są za żywność funkcjonalną, wykorzystywaną w terapii chorób autoimmunologicznych. Dzięki zawartości selenu korzystnie wpływają na układ odpornościowy.

  • kiszonki – w XVII wieku zapasy kiszonej kapusty i ogórków chroniły marynarzy przed chorobami. Ludzie nie wiedzieli wówczas, czym są witaminy, antybiotyki, dobroczynne enzymy lub też bakterie, ale intuicyjnie spożywali je w postaci kiszonki. Zapobiegała ona szkorbutowi oraz odmrożeniom, wzmacniała system odpornościowy, a okłady z soku z kapusty pomagały na bóle reumatyczne i owrzodzenia. Kiszona kapusta stanowi wspaniałe źródło minerałów, a przede wszystkim jest naturalnym antybiotykiem przywracającym równowagę mikroflory jelitowej. Dzięki bakteriom, które podczas fermentacji wytwarzają dodatkowy kwas askorbinowy, ma więcej witaminy C niż surowa kapusta. Inny produkt procesu kiszenia – kwas mlekowy – wspaniale oczyszcza przewód pokarmowy z bakterii gnilnych, stwarzając idealne warunki do rozmnażania się dobroczynnych bakterii jelitowych.

  • witamina D – rola tej witaminy w terapii schorzeń autoimmunologicznych jest kluczowa. Jej niedobór może być jedną z przyczyn manifestacji choroby. Latem główne źródło witaminy D stanowi synteza skórna pod wpływem promieni słonecznych, a w okresie zimowym zalecana jest suplementacja.

Polecane przyprawy:

Czosnek, kurkuma, imbir, goździki, cebula, cynamon, szafran

Ostrożnie z:

Warzywami psiankowatymi (pomidor, papryka, bakłażan, ziemniaki) -– zawierają one alkaloidy, których pierwotną funkcją miało być zniechęcanie zwierząt do zjedzenia ich, u człowieka natomiast, alkaloidy mogą powodować reakcję autoimmunologiczną.

Produkty, które należy wykluczyć z jadłospisu, (udowodniono, iż nasilają nieszczelność bariery jelitowej):

  • produkty zawierające gluten (pieczywo, płatki, makarony i inne produkty wytworzone ze zbóż, takich jak: pszenica, bulgur, kamut, orkisz, jęczmień, owies).

  • mleko i produkty mleczne (z mleka krowiego, koziego, owczego, bawolego; niewskazane są wszelkie produkty tj. sery, jogurty, kefiry czy masło).

  • produkty przetworzone, zawierające barwniki, konserwanty, glutaminian sodu, aspartam itd.

  • alkohol, szczególnie glutenowy (np. piwo, wódka).

  • cukier, słodycze, słodzone napoje – wpływają one na wzrost patologicznej flory jelitowej, a także zaostrzają procesy zapalne. Badania pokazują, że bezpośrednio po wypiciu słodzonego napoju, we krwi obserwuje się wzrost poziomu wskaźników zapalenia oraz poziomu wolnych rodników.